نفست باران است....دل من تشنه باریدن ابر...دل بی چتر مرا همراه کن....
زیر بارون برو تا نکنه نامردی اشک تو ببینه و بهت بخنده...
کاش می شد بچگی را زنده کرد....کودکی شد کودکانه گریه کرد....
شعر قهر قهر تا قیامت را سرود!!!آن قیامت که دمی بیشتر نبود!!!
فاصله با کودکی هامان چه کرد،کاش می شد بچگانه گریه کرد!!!
+ نوشته شده در دوشنبه ششم آذر ۱۳۹۱ ساعت 21:20 توسط باران
|
چرا غم ها نمی دانند